De Macht van Tijd

In 2006 was Hua Wei een van de belangrijkste kandidaten om de apparatuur te leveren voor een landelijk crisiscentrum in Sri Lanka. De communicatie verliep moeizaam en de haastig ingevlogen Australiër die het systeem alsnog aan de man moest brengen kwam te laat. Voor de technologie hadden we het niet hoeven laten, maar de communicatie tussen de vele internationale betrokkenen zou veel te wensen over hebben gelaten. Toch begrepen we toen al: Hua Wei, een bedrijf om in de gaten te houden.

In 2006 zagen we al dat China langzaam maar zeker de Europeanen en Amerikanen uit de markt aan het drukken waren. China kreeg steeds meer grip op de infrastructuur in het strategisch gelegen Sri Lanka. Later, toen China de vlag hees voor de nieuwe zijderoute, het OBOR project, beseften velen in het Westen pas hoe China de kaas van het brood had gegeten.

Maar al die tijd werkten de Chinezen aan iets veel groters, iets dat hen nog veel meer macht zou verschaffen: een virtuele zijderoute. Een route die loopt via onze mainframes, routers en mobiele telefoons. De virtuele vlag is in China allang gehesen en wij wrijven het slaapzand uit onze ogen.

Eigenlijk is er niets nieuws gebeurd. Bedrijven als Cisco, Microsoft en Apple zaten al onder onze huid. Alleen: de Chinezen hebben de tijd. Veel tijd. Geen kwartaalcijfers en verkiezingen. En dat is hun grootste troef.

House Pimping

It was early November. The leaves had turned yellow and were, with their last strength, still hanging onto their branches. The day was another record-breaking one, with temperatures soaring to a wonderful 15 degrees centigrade. The sun had just crawled above the buildings along the Prinsengracht and played a final trick with me. I cherished the moment, smartphone tucked away, sipping a cortado, and sitting back.

Tourists from all the countries I ever visited were passing by.  Lees verder

To your health!

Published in the Xpat Journal.

In most cultures, people have their own way of making a toast. People raise their glass and say things like na zradavi, egészségére, salud, santé, zum Wohl or ganbei. And proost! here in the Netherlands. These are all local expressions for wishing you good health.

“Luckily, there are destinations where good relationships are sealed by juices or tea”

In some cultures, you look your well-wisher in the eyes, in others, you take the spirit without a flinch and in a single gulp, and in yet others, you stand straight and pronounce a speech. And everywhere, the drink is to your health with an immediate breach of the pledge by having you take a glass of an often-fiery local substance that will normally not improve your health. During my many business travels, I have raised hundreds of glasses with colleagues, customers and suppliers. Small glasses in China, huge ones in Germany, sophisticated ones in France and cheap ones back home. I must be the healthiest person on earth with so many people wishing me all this well-being.

Going Dutch

In many cultures, the most important consideration is to ‘give face’ to your hosts. It is a good idea to deflect compliments while offering many to others; humility being a virtue. Being Dutch, however, it takes time to become aware of all the intercultural sensitivities surrounding a toast. If we are not careful, a few shots of alcohol might just be enough to awaken the Dutch bluntness in us, to the point where we feel free to point out a flaw or mistake, offending others at the table in the act. Expats in the Netherlands may have experienced this already. As we travel, however, it is we who need to be sensitive to other cultures. Let me share a few of my experiences from around the world – you will see how different they are! Lees verder

Nothing to Brag About

 

Cultural differences have an influence, in multiple ways, on the relationship between teachers and students, teachers and parents and between students. The ultimate learning outcome, short or long-term, may not be what parents, teachers or students expect if cultural differences are not recognized and reconciled. In this article, I will refer to three social dilemmas that have a significant impact on education: how people deal with authority, how people relate to each other and how people are motivated. Lees verder

Do We All Agree?

Dutch Politicians can appear wimpy. During negotiations this may play out well………

Consensus has always been in the DNA of the Dutch. It is the basis of what the Dutch call ‘effective decision-making’. The expat is often fascinated and frustrated by this culture of consultation and tolerance. Fascinated, because there always seems a way out of the most complex social controversies. Frustrated, because being part of a work environment that is built on the premise of consensus might be maddening for those from more hierarchical or decisive cultures.

Protest Movemement of the 60s

‘Consensus-thinking’ allows for relatively relaxed changes in society, according to Historian James C. Kennedy. He studied the Dutch culture of give and take and compared the protest movements of the 60s in Amsterdam, Paris and the USA. Kennedy concluded that, in comparison with for instance the USA, social changes occurred comparatively swiftly in the Netherlands. While many holding power in the USA and France resisted the developments in the 60s, the Dutch leaders did little to maintain the status quo. Not so much because of their progressive nature, but because of their conviction that changes were inevitable. Moving along with the times seemed to be the only sensible option. The Dutch political elite never really excluded, but instead embraced, deviations of thought and the minorities representing these views. The counter-culture therefore was facilitated by the ability of the dominant culture to self-criticise, and was eventually ushered into the social mainstream. Lees verder

Op reis (2)

Macondo is niet zozeer een plaats, maar een gemoedstoestand.

Het is tegenwoordig bijna niet mogelijk om onbevangen op reis te gaan. Er is zoveel informatie beschikbaar, we laten ons niet makkelijk meer verassen. Reisgidsen tonen mooie plaatjes en leiden de reiziger over denkbeeldig platgetreden paden. TripAdvisor vertelt ons waar we het best kunnen eten. Booking.com weet al waar we willen slapen voordat we zijn ingelogd. En dan al die selfies van vrienden of minder bekenden die ons met duckface en al de weg wijzen naar wat wel het allerleukst van het land moet zijn.Maar er zijn ook vooroordelen die worden verspreid door populisten of reizigers met slechte ervaringen, mensen die feiten en fictie door elkaar halen. ‘Alle ellende in de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven,’ zei de Franse filosoof Blaise Pascal ooit. We volgen de journaals en krijgen heel korte, vaak negatieve, indrukken van de landen, waar we vervolgens liever niet meer naartoe gaan. Ik hoor reizigers over dezelfde landen en culturen heel verschillende dingen zeggen. De een vindt Russen nors, lomp en aan alcohol verslaafd, de ander vindt hen warm, gastvrij en vrienden voor het leven. Indiërs stinken of ze zijn kleurrijk, Amerikanen zijn dom of ras-optimisten. Colombia kampt al tientallen jaren met zo’n negatief imago. Er circuleren honderden video’s, gemaakt door willekeurige Colombianen, die de wereld laten zien wat voor prachtig land het wel niet is, hoe gastvrij, vrolijk en ontwikkeld de Colombianen zijn. Zelf stuit ik regelmatig op onbegrip als ik mensen vertel dat ik Colombia een van de mooiste landen vind die ik ken, en de Colombianen een geweldig volk. Dat vind ik ondanks alles wat ik daar meemaakte. Ja, want incidenten, ook al worden ze breed uitgemeten, zijn niet meer dan dat: incidenten. Er is nog zoveel meer. Maar het valt niet altijd mee. Ook ik moest weleens denken aan de woorden van Friedrich Nietzsche: ‘En degenen die men zag dansen werden voor gek verklaard door diegenen die de muziek niet konden horen.’ Het loont de moeite de muziek te ontdekken. Lees verder

Op reis (2)

Over de persoonlijke hygiëne van anderen kunnen wij ons vaak verbazen. Ook op reis zullen we regelmatig naar de toilet moeten en als we getroffen worden in de buik zelfs heel vaak. We worden soms danig op de proef gesteld. In Nederland krijgen vrouwen evenveel toiletruimte als mannen, ook al zijn ze vaak in de minderheid. De ruimtes zijn zeer klein en voorzien van het hoognodige. Als het wc-papier op is, wordt de gebruiker verwacht een nieuwe rol bij de receptie te gaan halen om er vervolgens door de gang mee naar het toilet te lopen. Collega’s wensen je nog net geen succes. In België en Luxemburg is dat wel anders: ruime toiletten, haakjes voor het colbert, een spray voor de wc-bril en duidelijke gedragsregels op een bordje – en vaak nog een echte toiletjuffrouw. In Duitsland en Zwitserland is het allemaal even beschaafd en netjes, terwijl Japan doorslaat met hightech toiletten waar je je zonder gebruiksaanwijzing niet even rustig kunt terugtrekken. Fransen hebben niet voor niets het parfum uitgevonden, want de toiletgeuren zijn er niet uit te roeien. Overigens zijn die geuren nog van enig nut, want anders zouden de weinige toiletten helemaal niet te vinden zijn. Lees verder

Making a pitch for a treatment

Visiting a doctor in a foreign country can be pretty stressful, and cultural differences become more pronounced when people are upset. As an expat and frequent traveler, I have had many such experiences, including suspected malaria in India, an operation in Guatemala and a dentist visit in Colombia.

From the side-lines, I have been a pre-hospital emergencies consultant in many other countries and the brother of a GP based in Spain. Far from making me an expert, these real life episodes have given me an objective and tongue-in-cheek view on the health care system at home, in the Netherlands.

The first port of call in the Dutch medical care system is the office of the General Practitioner (GP), the huisarts. This person is the strict gatekeeper for all of your medical needs that are not immediately life-threatening. Some, who think they need a specialist, see the GP as a roadblock, whereas others see him or – increasingly – her as a trusted family friend. Either way, a GP must not be underestimated; even though he may not be wearing a white coat, he/she is a specialist in general matters. Read more….

Geduldig Geld

Op de OBOR Top in Beijing vorige week licht China een tipje van de sluier op van zijn lange termijn beleid om via ontwikkelingsinvesteringen de globalisering naar zijn hand te zetten. De One Belt, One Road (OBOR) is de nieuwe zijde route die China verdere welvaart en stabiliteit moet brengen. De Chinezen werken al decennia aan het ontwikkelen van deze handelsroutes en zorgen er voor dat de honderdtal landen die op de routes liggen tot hun vriendenkring gaan behoren. ‘Wie zich wilt ontwikkelen moet andere helpen ontwikkelen’ zei Confucius en het buitenlands/economisch beleid van China is doordrenkt van dat gedachtegoed.

Sri Lanka ligt op de belt en is daarmee onderdeel van de road. Hambatota was ooit een stoffig plaatsje in het zuid-oosten van het eiland. Het is de plaats waar de voormalig president Mahinda Rajapaksa vandaan komt. Tijdens diens bewind transformeerden de Chinezen Hambatota in een moderne havenstad met een internationale luchthaven. Daarmee kregen de Chinezen, in de achtertuin van India, een prachtige pleisterplaats op de route van grondstofrijke Afrika naar China. De rol van China is steeds groter geworden in Sri Lanka en daarmee de rol van de traditionele handelspartners kleiner. Met name het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en ook Nederland kregen te maken met een assertief Sri Lanka dat zich, gesterkt door hun nieuwe Chinese vrienden, ging afzetten tegen koloniale machten die hun de les lazen over de effectieve strijd die zij voerden tegen de Tamil terroristen. Opdrachten die eerder aan Europese bedrijven gegund werden gingen naar Chinese bedrijven. Niet in de laatste plaats vanwege zeer lange betaaltermijnen. Chinees geld blijkt geduldig te zijn.

Het is slechts een van de vele voorbeelden van Chinese diplomatie en onverzettelijkheid. ‘China first and China great again!’ President Xi Jinping zal het ongetwijfeld denken, maar nimmer uitspreken. Hij weet dat op de lange termijn China vrienden nodig heeft en vrienden deel je in je welvaart, ook al is het uit eigen belang. De relatie met vrienden is onverdeelbaar. Die is goed of niet-bestaand; er zit niets tussenin. En daar is Geduldig Geld voor nodig. Geld, veel geld, dat langer dan tien jaar uitgezet wordt. Eerst bij de vrienden zelf en nu ook bij multi laterale instellingen zoals de nieuwe Asian Infrastructure Investment Bank (AIIB). OBOR, lange tijd in aanleg en versluierd is al vergevorderd. Ongetwijfeld is de volgende Zijde Route een virtuele. Bedrijven als Hua Wei (129 op de Fortune Global 500 lijst) staan al aan de basis van menig complex en essentieel communicatienetwerk, ook in Nederland.

Geduldig Geld. Jammer dat wij er zo weinig van hebben.

Fragmenten uit Do we have a deal? Onderhandelen in andere culturen.

Meer: janvincentmeertens.com

Referendum in Turkije cultureel bepaald?

Europa kijkt met grote zorg naar de machtsconcentratie die in Turkije plaatsvindt. Machtsconcentratie is niets nieuws in Turkije. Ooit was ik in Ankara voor een bespreking ten paleize. President Demirel was zeven jaar president en daarvoor zeven maal premier. Van een ander politiek allooi dan Erdogan. Hij w
as een kemalist en zwoer bij de principes van Atatürk, en had een duidelijk seculiere inslag. Zijn DYP heeft zelfs de enige vrouwelijke premier van Turkije voortgebracht, daar kunnen wij nog van leren. Het gesprek met Demirel was inhoudsloos en het gezelschap verstijfd van bewondering. Maar het feit dat ik daar was geweest opende alle deuren in Turkije. De macht straalde af op mijn werk in Turkije. Het Presidentschap is tot nu toe ceremonieel geweest. Maar de macht hing altijd al in de lucht. Nu gaat Erdogan deze macht formaliseren. De president wordt niet alleen staatshoofd, maar ook hoofd van de regering.

Hiërarchie

In Turkije gaan ze anders om met hiërarchie. Voor ons is hiërarchie bedoeld voor het gemak. We willen duidelijkheid over de bevoegdheden die tijdelijk aan iemand gegund worden. In andere landen accepteert men dat de macht ongelijk is verdeeld. Het volk volgt een leider, wílt een leider volgen.

Dat gebeurt al van jongsafaan: in het gezin, op school en later op het werk. Als je wat te melden hebt, kun je beleefd je vinger opsteken en als je toestemming krijgt, kun je beleefd iets vragen of opmerken. Bij de Stichting Connect2us gebruiken we het voorbeeld van Hanan die bij de dokter komt. Ze vertelt hem dat ze pijn heeft in haar buik. ‘Waar denk je zelf dat het vandaan komt?’, vraagt de dokter. Hanan is verbaasd. ‘Waarom vraagt hij dat aan mij?’, denk ze en twijfelt aan de deskundigheid van de dokter.

Rep en Roer

Nu is de EU in rep en roer. Maar machtsconcentratie kan ook in andere landen gebeuren. Niet zo lang geleden waren er dictaturen in Spanje, Portugal en Griekenland. Berlusconi gaf zijn eigen draai aan verdeel en heers. Wat met name problematisch is is hoe die macht wordt aangewend en hoe zich dat verhoudt tot waar de EU voor zou moeten staan. In de tijd dat de kemalisten in Turkije aan de macht waren, waren kerk en staat keurig gescheiden. Nu is die secularisatie in het geding en kondigt Erdogan ook nog eens de doodstraf aan. Met absolute macht kan hij die plannen doorvoeren. Zolang hij zijn macht in Turkije belangrijker vindt dan zijn relatie met de EU zal hij fel uithalen naar de Europese kruisvaarders. Hij heeft het vijandbeeld nodig om zijn plannen uit te voeren.

Turkije staat in cultureel opzicht weer een stap verder weg van Europa en zeker van Noord en Centraal Europa. Portugal en Roemenië kennen ook grote cultuurverschillen met Noord en Centraal Europa. Machtsongelijkheid is groot in beide landen, maar hun internationale machtspositie is kleiner dan die van Turkije. Ze zullen zich sneller schikken naar de EU. Portugal heeft minder dan helft van het aantal bewoners dan Istanbul. Bovendien zijn beide Christelijke landen.

Verdeeldheid

Het geen overweldigende overwinning van Erdogan: 49% van de bevolking stemde tegen. Het is de kwetsbaarheid van de democratie. Het volk cijfert zich weg. De AKP heeft over de jaren macht verzamelt in ruil voor gunsten. Een voorbeeld daarvan is het opheffen van het verbod op hoofddoekjes. Daarmee gaf de partij in de ogen van conservatieve bevolkingsgroepen vrijheid terug aan vrouwen. Zij konden weer met een gerust hart over straat lopen. Erdogan noemt het ‘Wederopstanding’.

Er is altijd verdeeldheid geweest in Turkije, men identificeert zich zeer sterk aan de groep en men deinst er niet voor terug mensen uit een andere groep uit te sluiten. Het wil niet zeggen dat de helft die ‘verloren’ heeft een heel democratisch beleid zou gaan voeren als die aan de macht zou komen. Een andere overwinnaar is geen garantie dat er geen machtsconcentratie zal plaatsvinden. We moeten nog maar afwachten wie er in 2019 wint. En wat het leger doet…

Luister hier naar het interview met Lara Rense op Radio 1.