Op reis (2)

Over de persoonlijke hygiëne van anderen kunnen wij ons vaak verbazen. Ook op reis zullen we regelmatig naar de toilet moeten en als we getroffen worden in de buik zelfs heel vaak. We worden soms danig op de proef gesteld. In Nederland krijgen vrouwen evenveel toiletruimte als mannen, ook al zijn ze vaak in de minderheid. De ruimtes zijn zeer klein en voorzien van het hoognodige. Als het wc-papier op is, wordt de gebruiker verwacht een nieuwe rol bij de receptie te gaan halen om er vervolgens door de gang mee naar het toilet te lopen. Collega’s wensen je nog net geen succes. In België en Luxemburg is dat wel anders: ruime toiletten, haakjes voor het colbert, een spray voor de wc-bril en duidelijke gedragsregels op een bordje – en vaak nog een echte toiletjuffrouw. In Duitsland en Zwitserland is het allemaal even beschaafd en netjes, terwijl Japan doorslaat met hightech toiletten waar je je zonder gebruiksaanwijzing niet even rustig kunt terugtrekken. Fransen hebben niet voor niets het parfum uitgevonden, want de toiletgeuren zijn er niet uit te roeien. Overigens zijn die geuren nog van enig nut, want anders zouden de weinige toiletten helemaal niet te vinden zijn.

Soms mag je gebruikmaken van het privétoilet, het toilet van de baas. En als je de baas bent, dan is dát het plekje waar je heel even niet de baas hoeft te zijn.In Japan was het even puzzelen op het toilet. De summiere gebruiksaanwijzing aan de wand gaf gelukkig wat houvast. De toiletten in Japan zijn allemaal hightech en na twee dagen wist ik niet beter. Terug op Schiphol ging ik vlak voor de douane nog even snel naar de wc en werd ik verrast door de soberheid van de gelegenheid. In Japan was het puzzelen, in Nederland recht voor zijn raap.

In veel landen is er het hurktoilet, dat, als we deskundigen mogen geloven, een betere stoelgang geeft. Maar voor de onervaren reiziger is dat hurktoilet vaak een knoeierige en onsmakelijke uitdaging, zeker als je bent vergeten je eigen toiletpapier mee te brengen. Veel toiletten worden gebruikt om de voeten in te wassen voor het gebed, vaak met de slang die ook als bidet dient. Het toiletbezoek is dan een waar waterballet. In veel landen is er geen behoefte aan privacy en worden gesprekken onder luid geplons en gespetter voortgezet. De stoelgang hoort bij de mens en als die goed is, dan is hij gezond en goed gevoed. De gêne die wij in Nederland voelen bij het minste geurspoor dat we achterlaten, is de trots van een Ander in zijn eigen omgeving. Toch, met wat wc-papier en zeep-zonder-water op zak, is het na enkele dagen alsof je niet anders gewend was.

Een wc-bezoek vertelt veel over status en macht, maar ook over privacy en zorgvuldigheid. En als je je heel even moet excuseren tijdens de onderhandelingen, kan het toilet dat je krijgt toegewezen zelfs iets zeggen over hoe de besprekingen verlopen: wordt het een bezoekje op de gang of aan het speciale directiecloset?

Fragment uit Do We Have Deal?

(‘Eén van de belangrijkste managementboeken van dit moment‘; Managementboek.nl, juli 2017)

Op Reis (1)

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail